Kinsey: Biology against prejudice
May. 1st, 2005 09:59 pm![[personal profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/user.png){kind=small}
franceslievensIt has been a couple of weeks now since I've been struck by a question, directed personally at me, it seemed: "How was your first orgasm?" Two more I discovered in passing on the bus: "Do you masturbate?" and "Are you a virgin?" The teenagers that were on the same bus thought it was hilarious, those big posters with the black letters on a white background and that one strange word: Kinsey.
Biology against prejudice
Nederlandstalige lezers: versie in het Nederlands vind je verderop.
Whenever you're talking about research ethics one name will always pop up: Alfred Kinsey, a biology professor from Indiana, specialised in gall wasps. His research methods were precise and not controversial at all. Kinsey simply collected as many specimens as possible and drew conclusions from this vastness of samples. In other words he was a statistician and would never reach the general public with his work.
So what is his name doing in the textbooks on research ethics? There is nothing wrong with statistical research, is there? Of course not, but it tends to get a bit more complicated and juicier when you change your research topic to the sexual behaviour of a very well-known and notorious mamal: man. In the '40s and '50s of the twentieth century Kinsey and his co-workers interviewed thousands of Americans on their sexual history. They studied the male and female orgasm, filmed couples having sex, looked for those special specimens that showed that no matter how big a taboo certain behaviour is, it does exist somewhere. Sexual behaviour is first and foremost determined by a bunch of hormones and desires that one cannot shut off just like that. Society adheres certain taboos to these desires to stabilise itself. Kinsey asks the question if these taboos actually work and if they represent the actual behaviour of sexually active humans.
The reports, published in 1948 (on the sexual bahaviour of the human male) and 1953 (on the human female), ignited a bomb under the puritan surroundings. They were so controversial that people still talk about Kinsey and his methods. Now there's even a film.
Prejudice
A film about a scientist can't be anything but boring. The sticky film A Beautiful Mind, with Russel Crowe as the mathematic genius John Nash, is a great example. The brilliant scientist must be crazy to come up with ideas like that, and what do we discover? Nash is a schizofrenic and it all becomes a film of the week based on a true story.
A film on the work of Alfred Kinsey might end up in the same trap and give us a protagonist that's either a devil without any morality, or a victim of his own puritan upbringing. So it was with some prejudices I decided to go and see this film.
The result surprised me. Kinsey is an entertaining film that succeeds in making a clear link between the demons the leading character tries to ban from his own life and the reasons for his elaborate research into the sexual behaviour of America. Liam Neeson is Alfred Kinsey. He gives us a human character, a scientist who hopes to overthrow the rigid norms and values of his society with his research, but doesn't succeed that easily. Kinsey is spit out by the general public. He's a satan – a role that's still reserved for him. Especially since his biography showed that exchange of partners and orgies were common amongst his co-workers and that Kinsey himself didn't mind the occasional homosexual contact, people have mistaken the man for his research. The film shows us both sides of the argument. We see Kinsey as a loving husband, convinced that such a deep love can only be shared with one person at a time. We also see that hard working scientist, trying to unveil what America actually thinks and knows about sex. And we see Kinsey starting a relationship with one of his male students.
The film is promoted with the slogan: "Let's talk about sex!" It is partly thanks to Kinsey's reports that the puritan taboo was lifted from sex-talk. But the reports aren't enough. The complete duration of the film we see Kinsey trying to enlighten people on sex using scientific facts. You can interpret that rage against the puritan America from the '40s and '50s as a rage against the puritan America of today. The filmmakers didn't hesitate to take the words they put in the mouths of their characters from a contemporary discussion about a return to stricter values and norms. Kinsey revolts against pseudo-scientific texts that say a woman becomes infertile from oral sex. Now people revolt against sexual education courses in which is told that condoms don't protect against sexually transmitted diseases. It isn't Kinsey alone who's trying to free people from their conservative ways of thinking. The film itself criticises the society in which it came to be – a society that isn't all that different from Kinsey's from 50 years ago.
Despite the heavy subject on which Kinsey is built, it actually is a very funny film. The different interviews and also the misunderstandings from the students regarding sex are hilarious. On the other hand the film doesn't shy away from the more difficult themes. The research method is shown in a simple and accessible manner without jarring the storyline. The different layers in the film and the openness towards the subject, turn it into a must-see. And I leave aside that watching a two-hour-film on sex in which little is taboo, can be very stimulating.
Biologie tegen het vooroordeel
Om het even wanneer je het hebt over onderzoeksethiek zal één naam steeds opduiken: Alfred Kinsey, een biologieprofessor uit Indiana, gespecialiseerd in galwespen. Zijn onderzoeksmethode was secuur en allerminst controversieel. Kinsey verzamelde gewoon zo veel mogelijk exemplaren om dan vanuit deze veelheid aan voorbeelden conclusies te kunnen trekken. Hij deed met andere woorden doodgewoon aan statistisch onderzoek en zou er nooit het grote publiek mee bereiken.
Dus wat doet zijn naam in de handboeken over onderzoeksethiek? Er is toch niets verkeerd aan statistisch onderzoek? Zeker niet, maar het wordt wel wat ingewikkelder en pikanter als je je onderzoeksgebied verplaatst naar het seksuele gedrag van een zeer bekend en berucht zoogdier: de mens. Kinsey en zijn medewerkers interviewden in de jaren '40 en '50 van de twintigste eeuw duizenden Amerikanen over hun seksuele geschiedenis. Ze bestudeerden het mannelijk en vrouwelijk orgasme, filmden vrijende koppels, gingen op zoek naar die uitzonderlijke variëteiten, die lieten zien dat hoe taboe bepaald gedrag ook is, het altijd wel ergens voorkomt. Seksueel gedrag wordt in de eerste plaats bepaald door een hoop hormonen en verlangens die men niet zomaar kan uitschakelen. De samenleving kleeft op deze verlangens een aantal taboes als een stabiliserende factor. Kinsey stelt zich de vraag of deze taboes wel werken en of ze het werkelijk gedrag van seksueel actieve mensen voorstellen.
De rapporten, verschenen in 1948 (over het seksueel gedrag van mannen) en 1953 (over vrouwen), sloegen in als een bom in de streng puriteinse omgeving. Ze waren zo controversieel dat er nog steeds over Kinsey en zijn methoden gesproken wordt. Er is nu zelfs een film.
Vooroordeel
Een film over een wetenschapper kan niet anders dan saai zijn. Het kleffe A Beautiful Mind, met Russel Crowe in de rol van het wiskundige genie John Nash, is een goed voorbeeld. De briljante wetenschapper moet wel gek zijn om met zulke ideeën voor de dag te komen, en wat blijkt nu? Nash is schizofreen en de hele film glijdt af naar het niveau van een waargebeurde weekendfilm.
Ook een film over het werk van Alfred Kinsey dreigt in deze val te trappen en de protagonist voor te stellen hetzij als een duivel die geen morele regels kent, hetzij als een slachtoffer van zijn eigen puriteinse opvoeding. Het was dus met enige terughoudendheid dat ik toch besliste naar de film te gaan kijken.
Ik was aangenaam verrast met het resultaat. Kinsey is een onderhoudende film geworden die erin slaagt een duidelijke link te leggen tussen de demonen die het hoofdpersonage probeert te verjagen in zijn eigen leven en de redenen voor het uitgebreide onderzoek naar het seksuele gedrag van Amerika. Liam Neeson is zeer overtuigend in de rol van Alfred Kinsey. Hij zet een menselijk personage neer, een wetenschapsman die hoopt met zijn onderzoek de rigide normen en waarden in zijn samenleving omver te gooien, maar daar niet zo gemakkelijk in slaagt. Kinsey wordt uitgespuwd door de goegemeente. Hij is een satan – een rol die hem nog steeds toegedicht wordt. Vooral sinds uit zijn biografie is gebleken dat er regelmatig partnerruil en orgieën voorkwamen onder zijn medewerkers en dat Kinsey zelf niet vies was van homoseksuele betrekkingen, is men de man al eens gaan verwarren met het onderzoek. De film toont beide kanten. We zien Kinsey als liefhebbende echtgenoot, ervan overtuigd dat zo'n diepgaande liefde maar met één persoon gedeeld kan worden. We zien daarnaast de hardwerkende wetenschapper, op zoek naar wat Amerika nu echt denkt en weet over seks. En we zien Kinsey die een relatie aanknoopt met één van zijn mannelijke studenten.
De film wordt gepromoot met de slogan "Let's talk about sex!" Het is namelijk ten dele te danken aan de rapporten van Kinsey dat sex uit die puriteinse taboesfeer gehaald is. Maar de rapporten zijn ontoereikend. We zien een hele film lang Kinsey proberen mensen door wetenschappelijke feiten uit de duisternis die rond seksualiteit hangt te halen. Je kan zijn razernij tegen puriteins Amerika uit de jaren '40 en '50 echter ook interpreteren als een razernij tegen het huidige puriteinse Amerika. De filmmakers hebben er niet voor teruggedeinsd de woorden die zij in mond van hun personages leggen, te halen uit een actuele discussie rond terugkeren naar strengere waarden en normen. Kinsey komt in opstand tegen pseudowetenschappelijke teksten die beweren dat een vrouw onvruchtbaar wordt van orale seks. Nu komen mensen in opstand tegen cursussen seksuele voorlichting waarin verteld wordt dat condooms niet beschermen tegen seksueel overdraagbare aandoeningen. Niet alleen Kinsey probeert mensen uit hun conservatieve denken te halen door zijn wetenschappelijk onderzoek. Ook de film zelf geeft massa's kritiek op de samenleving waarin hij tot stand gekomen is, een samenleving die al bij al niet zo sterk verschilt van die van Kinsey, 50 jaar geleden.
Ondanks de zware kost die aan de basis ligt van Kinsey is het een grappige film geworden. De verschillende interviews en de misverstanden rond seks bij de studenten zijn vaak ronduit hilarisch. Daarnaast schuwt de film de zwaardere thematiek niet en wordt de methodiek van het onderzoek eenvoudig en toegankelijk in beeld gebracht zonder voor een breuk te zorgen in de verhaallijn. De verschillende lagen in de film en de openheid waarmee het onderwerp aangepakt wordt, maken er een must-see van. Waarbij ik buiten beschouwing heb gelaten dat twee uur lang naar een film over seks kijken waarin weinig taboe is, ongelooflijk opwindend kan zijn.
Biology against prejudice
Nederlandstalige lezers: versie in het Nederlands vind je verderop.
Whenever you're talking about research ethics one name will always pop up: Alfred Kinsey, a biology professor from Indiana, specialised in gall wasps. His research methods were precise and not controversial at all. Kinsey simply collected as many specimens as possible and drew conclusions from this vastness of samples. In other words he was a statistician and would never reach the general public with his work.
So what is his name doing in the textbooks on research ethics? There is nothing wrong with statistical research, is there? Of course not, but it tends to get a bit more complicated and juicier when you change your research topic to the sexual behaviour of a very well-known and notorious mamal: man. In the '40s and '50s of the twentieth century Kinsey and his co-workers interviewed thousands of Americans on their sexual history. They studied the male and female orgasm, filmed couples having sex, looked for those special specimens that showed that no matter how big a taboo certain behaviour is, it does exist somewhere. Sexual behaviour is first and foremost determined by a bunch of hormones and desires that one cannot shut off just like that. Society adheres certain taboos to these desires to stabilise itself. Kinsey asks the question if these taboos actually work and if they represent the actual behaviour of sexually active humans.
The reports, published in 1948 (on the sexual bahaviour of the human male) and 1953 (on the human female), ignited a bomb under the puritan surroundings. They were so controversial that people still talk about Kinsey and his methods. Now there's even a film.
Prejudice
A film about a scientist can't be anything but boring. The sticky film A Beautiful Mind, with Russel Crowe as the mathematic genius John Nash, is a great example. The brilliant scientist must be crazy to come up with ideas like that, and what do we discover? Nash is a schizofrenic and it all becomes a film of the week based on a true story.
A film on the work of Alfred Kinsey might end up in the same trap and give us a protagonist that's either a devil without any morality, or a victim of his own puritan upbringing. So it was with some prejudices I decided to go and see this film.
The result surprised me. Kinsey is an entertaining film that succeeds in making a clear link between the demons the leading character tries to ban from his own life and the reasons for his elaborate research into the sexual behaviour of America. Liam Neeson is Alfred Kinsey. He gives us a human character, a scientist who hopes to overthrow the rigid norms and values of his society with his research, but doesn't succeed that easily. Kinsey is spit out by the general public. He's a satan – a role that's still reserved for him. Especially since his biography showed that exchange of partners and orgies were common amongst his co-workers and that Kinsey himself didn't mind the occasional homosexual contact, people have mistaken the man for his research. The film shows us both sides of the argument. We see Kinsey as a loving husband, convinced that such a deep love can only be shared with one person at a time. We also see that hard working scientist, trying to unveil what America actually thinks and knows about sex. And we see Kinsey starting a relationship with one of his male students.
The film is promoted with the slogan: "Let's talk about sex!" It is partly thanks to Kinsey's reports that the puritan taboo was lifted from sex-talk. But the reports aren't enough. The complete duration of the film we see Kinsey trying to enlighten people on sex using scientific facts. You can interpret that rage against the puritan America from the '40s and '50s as a rage against the puritan America of today. The filmmakers didn't hesitate to take the words they put in the mouths of their characters from a contemporary discussion about a return to stricter values and norms. Kinsey revolts against pseudo-scientific texts that say a woman becomes infertile from oral sex. Now people revolt against sexual education courses in which is told that condoms don't protect against sexually transmitted diseases. It isn't Kinsey alone who's trying to free people from their conservative ways of thinking. The film itself criticises the society in which it came to be – a society that isn't all that different from Kinsey's from 50 years ago.
Despite the heavy subject on which Kinsey is built, it actually is a very funny film. The different interviews and also the misunderstandings from the students regarding sex are hilarious. On the other hand the film doesn't shy away from the more difficult themes. The research method is shown in a simple and accessible manner without jarring the storyline. The different layers in the film and the openness towards the subject, turn it into a must-see. And I leave aside that watching a two-hour-film on sex in which little is taboo, can be very stimulating.
Biologie tegen het vooroordeel
Om het even wanneer je het hebt over onderzoeksethiek zal één naam steeds opduiken: Alfred Kinsey, een biologieprofessor uit Indiana, gespecialiseerd in galwespen. Zijn onderzoeksmethode was secuur en allerminst controversieel. Kinsey verzamelde gewoon zo veel mogelijk exemplaren om dan vanuit deze veelheid aan voorbeelden conclusies te kunnen trekken. Hij deed met andere woorden doodgewoon aan statistisch onderzoek en zou er nooit het grote publiek mee bereiken.
Dus wat doet zijn naam in de handboeken over onderzoeksethiek? Er is toch niets verkeerd aan statistisch onderzoek? Zeker niet, maar het wordt wel wat ingewikkelder en pikanter als je je onderzoeksgebied verplaatst naar het seksuele gedrag van een zeer bekend en berucht zoogdier: de mens. Kinsey en zijn medewerkers interviewden in de jaren '40 en '50 van de twintigste eeuw duizenden Amerikanen over hun seksuele geschiedenis. Ze bestudeerden het mannelijk en vrouwelijk orgasme, filmden vrijende koppels, gingen op zoek naar die uitzonderlijke variëteiten, die lieten zien dat hoe taboe bepaald gedrag ook is, het altijd wel ergens voorkomt. Seksueel gedrag wordt in de eerste plaats bepaald door een hoop hormonen en verlangens die men niet zomaar kan uitschakelen. De samenleving kleeft op deze verlangens een aantal taboes als een stabiliserende factor. Kinsey stelt zich de vraag of deze taboes wel werken en of ze het werkelijk gedrag van seksueel actieve mensen voorstellen.
De rapporten, verschenen in 1948 (over het seksueel gedrag van mannen) en 1953 (over vrouwen), sloegen in als een bom in de streng puriteinse omgeving. Ze waren zo controversieel dat er nog steeds over Kinsey en zijn methoden gesproken wordt. Er is nu zelfs een film.
Vooroordeel
Een film over een wetenschapper kan niet anders dan saai zijn. Het kleffe A Beautiful Mind, met Russel Crowe in de rol van het wiskundige genie John Nash, is een goed voorbeeld. De briljante wetenschapper moet wel gek zijn om met zulke ideeën voor de dag te komen, en wat blijkt nu? Nash is schizofreen en de hele film glijdt af naar het niveau van een waargebeurde weekendfilm.
Ook een film over het werk van Alfred Kinsey dreigt in deze val te trappen en de protagonist voor te stellen hetzij als een duivel die geen morele regels kent, hetzij als een slachtoffer van zijn eigen puriteinse opvoeding. Het was dus met enige terughoudendheid dat ik toch besliste naar de film te gaan kijken.
Ik was aangenaam verrast met het resultaat. Kinsey is een onderhoudende film geworden die erin slaagt een duidelijke link te leggen tussen de demonen die het hoofdpersonage probeert te verjagen in zijn eigen leven en de redenen voor het uitgebreide onderzoek naar het seksuele gedrag van Amerika. Liam Neeson is zeer overtuigend in de rol van Alfred Kinsey. Hij zet een menselijk personage neer, een wetenschapsman die hoopt met zijn onderzoek de rigide normen en waarden in zijn samenleving omver te gooien, maar daar niet zo gemakkelijk in slaagt. Kinsey wordt uitgespuwd door de goegemeente. Hij is een satan – een rol die hem nog steeds toegedicht wordt. Vooral sinds uit zijn biografie is gebleken dat er regelmatig partnerruil en orgieën voorkwamen onder zijn medewerkers en dat Kinsey zelf niet vies was van homoseksuele betrekkingen, is men de man al eens gaan verwarren met het onderzoek. De film toont beide kanten. We zien Kinsey als liefhebbende echtgenoot, ervan overtuigd dat zo'n diepgaande liefde maar met één persoon gedeeld kan worden. We zien daarnaast de hardwerkende wetenschapper, op zoek naar wat Amerika nu echt denkt en weet over seks. En we zien Kinsey die een relatie aanknoopt met één van zijn mannelijke studenten.
De film wordt gepromoot met de slogan "Let's talk about sex!" Het is namelijk ten dele te danken aan de rapporten van Kinsey dat sex uit die puriteinse taboesfeer gehaald is. Maar de rapporten zijn ontoereikend. We zien een hele film lang Kinsey proberen mensen door wetenschappelijke feiten uit de duisternis die rond seksualiteit hangt te halen. Je kan zijn razernij tegen puriteins Amerika uit de jaren '40 en '50 echter ook interpreteren als een razernij tegen het huidige puriteinse Amerika. De filmmakers hebben er niet voor teruggedeinsd de woorden die zij in mond van hun personages leggen, te halen uit een actuele discussie rond terugkeren naar strengere waarden en normen. Kinsey komt in opstand tegen pseudowetenschappelijke teksten die beweren dat een vrouw onvruchtbaar wordt van orale seks. Nu komen mensen in opstand tegen cursussen seksuele voorlichting waarin verteld wordt dat condooms niet beschermen tegen seksueel overdraagbare aandoeningen. Niet alleen Kinsey probeert mensen uit hun conservatieve denken te halen door zijn wetenschappelijk onderzoek. Ook de film zelf geeft massa's kritiek op de samenleving waarin hij tot stand gekomen is, een samenleving die al bij al niet zo sterk verschilt van die van Kinsey, 50 jaar geleden.
Ondanks de zware kost die aan de basis ligt van Kinsey is het een grappige film geworden. De verschillende interviews en de misverstanden rond seks bij de studenten zijn vaak ronduit hilarisch. Daarnaast schuwt de film de zwaardere thematiek niet en wordt de methodiek van het onderzoek eenvoudig en toegankelijk in beeld gebracht zonder voor een breuk te zorgen in de verhaallijn. De verschillende lagen in de film en de openheid waarmee het onderwerp aangepakt wordt, maken er een must-see van. Waarbij ik buiten beschouwing heb gelaten dat twee uur lang naar een film over seks kijken waarin weinig taboe is, ongelooflijk opwindend kan zijn.
![[identity profile]](https://www.dreamwidth.org/img/silk/identity/openid.png){kind=small}
no subject
Date: 2005-05-02 11:57 am (UTC)Liam Neeson was good and it was interesting to see where Kinsey came from and what he slowly became. I don't think that Kinsey isn't depicted as a hero trying to help people in a conservative society. The man had failures and he was just obsessed, and in a way he was still a kind of puritan himself, putting science above everything, above his marriage above the people he worked with, turning them into lab rats and forgetting the emotional element as his male lover pointed out in a scene. Until he finally polled his own father...
Chani
no subject
Date: 2005-05-02 01:20 pm (UTC)These are things I could (and maybe should) have put in my text, but for which I didn't find a place. Also the way women are treated. They seem to be equal, but actually they are not... I was already thinking about a follow-up post considering these points.
no subject
Date: 2005-05-02 04:21 pm (UTC)"The ultimate goal involves the enlistment of our children. Because they can't reproduce, homosexuals have to recruit!"
You're still right about much of America - at least middle America.
...
no subject
Date: 2005-05-03 01:03 am (UTC)